B u  a r a l a r;

* Sabahın köründe “spora gidiyorum” enerjisi ile uyanmak; bir gün squash,  bir gün tenis,

* Kırmızı kahve makinasından çıkan kahvenin yanına her hafta değişik bir çeşit pişirdiğim keklerden 1 dilim,

* Mis gibi Rebul Mandarin kolonyası,

* Ardı ardına bitirdiğim kitaplar,

* İçmeyi azalttığım sigara,

* Haftada 2 güne düşürdüğüm alkol tüketimim,

* İçinde yok yok, tüm yeşil sebzelerden koyarak pişirdiğim kış çorbası,

* Gülen gözlü, güleç yüzlü bir adam,

* Penceresinde 2′li 3′lü gruplar halinde kediler uyuklayan sıcacık bir ev,

* Digitürk 438 numaralı Smooth Jazz kanalı

B e n i …

Devamı…

Ankara’dan taşınmadan bir süre önce bir etkinliğe davet edilmiştim. Sevgili arkadaşlarım ve blog yazarları Selim ve Banu ile birlikte bu etkinliğe birlikte icabet etmiştik. Teppanyaki Alaturka bizi, Ankara’da blog yazan bir grubu sırayla mekanını, yemeklerini açılıştan önce tanıtmak için davet ettiğinde Ocak ayı başlarında kapılarını resmen Ankaralılara açacağını söylemişti (Bu “sosyal medya” kullanımını içeren girişim, benim 6 yıllık blog hayatımda Ankara’da gördüğüm bir ilktir bu arada). Geçtiğimiz günlerde twitterdaki cıvıldaşmalara bakarak bu açılışın gerçekleştiğini ve insanların birer ikişer mekanla ve tattıklarıyla ilgili görüşlerini paylaşmakta olduğunu gördüm.

Teppanyaki kelimesini, Japonların “Ocak Başı” olarak nitelendirebiliriz sanıyorum ki. Sıcaklığı 250 dereceye kadar çıkan ocaklarda, …

Devamı…

Her yıl bitiminde 365 günün ardından yaşananları bize kattıklarıyla, götürdükleriyle değerlendirir, yeni gelen 365 gün için dileklerde bulunur; listeler yaparız “yapılacaklar, gidilecekler, öğrenilecekler” diyerekten..  Bir nevi “umarız” yılın başında ve sonrasında geçen 12 ayın ardından “ne bulduğumuza” bakarız. Buna da (yıl sonu) muhasebesi, hesabı, değerlendirmesi vs. gibi etiketler yapıştırırız.

Kişisel fikrim bu “yıl sonu” vs.lerinin yapılması gerekliliğinden yanadır. Zira bu değerlendirmeler ışığında mevcut durumu değerlendirip, güçlü ve zayıf yanları ortaya koyduktan; karşılaşabileceğimiz fırsatlar ve tehditleri de göz önünde bulundurarak hayatımızın önümüzdeki bir yılı için amaçlar belirler, hedefler koyarız. Ki biz buna iş hayatında “Stratejik Plan” yapmak deriz. Ki ben 10 …

Devamı…

Merhaba

Özledim JTB’yi, hem de çok. Bu kadar uzun ara vermek pek hoş olmuyor. Hem sizler ziyaret alışkanlığınızı kaybediyorsunuz, ya da her baktığınızda aynı şeyi görüyor olmak can sıkıyor; hem de ben nereden başlayıp, ne yazacağımı bilemiyorum falan.

Artık “JourneyToBlue” İstanbul’dan yayın yapıyor olacak bildiğiniz gibi. 17 yaşında bıraktığım şehre neredeyse 20 yıl sonra tekrar dönmüş bulunuyorum.

O zamanlar çocuktum daha, genç kızdım sonra, ailemle yaşıyor, okuyordum.

Şimdi kocaman bir kadınım, evliyim ve kocamla birlikte yaşıyorum.

Bakalım 20 yılın ardından tekrar buluştuğum bu şehirle ben neler yapacağız, nasıl geçineceğiz, neleri, nereleri keşfe çıkacağız birlikte..

..

Ankara’dan İstanbul’a taşınma serüveni çok …

Devamı…

Brüksel’e yıllar yıllar önce, üniversiteden mezun olduktan sonra gitmiştim. Teyzem beni bağrına bastı, 3-4 ay bir okula gittim “Alliance Française” diye haftanın 3 yarım günü. Kalan tüm zamanlarımı da kah gezerek, kah teyzemin dükkanında takılarak, kah sinemaya giderek; daha çok da yiyerek geçirmiştim! Evet, giderken 62 kilo olan ben döndüğümde 68 kilodaydım! Hayatımda bir daha hiç o kadar kilo almadım. Yaş aldıkça kilolarımı bıraktım, tanrıma şükürler olsun ki:) 

Belçika’da -tatlı düşkünlüğüm sonucu- waffle ile tanışmış ve hemem hemen her gün yemiştim. Kremalı, çikolata soslu ve meyve süslü olanlarını değil de ben hep sadesini tercih etmiştim. (Allahtan diyoruz, bir de bunları …

Devamı…