Journey To Blue

Ozledim..

Mavi'mi ozledim ben..

Baharin o ilik, yuzumu yalayip gecen esintisini hissetmeye basladigimdan beridir icim kipirdamakta.. Dalip gitmek, guzel seyler dusunmek, yasadigima yine ve yeniden sukretmek istiyorum. Guzel seylerin varligina inanmaya basliyorum. Uzun zamandir kaybettigimi dusundugum seylerin varligina..

Yakinda bir yolculugum var mavi'me..

Donuste guzel an'larimla buradayim:)

Bazen..

Bazen..

Bir ses duyarsin uzaklardan. Sevdigin, ozledigin birine aittir. Dostuna. Yillarini beraber gecirdigin, gulup, eglendigin, dertlestigin.. Simdi "anne" olan bir dostuna:) Iyi gelir. Mutlu hisseder, gulumsersin. Tum yasadigin gunluk stresine, sikintina, gerginligine ragmen..

Bazen..

Unuttugun seyleri hatirlatan "an"lar yasarsin. Tedirgin yaklasirsin once, bilemezsin nasil tepki verecegini.. Belki de korkarsin. Guvenmek zordur zira. Baban'a bile guvenemezken bu hayatta! Anlamlandiramazsin net olarak, ama bilirsin ki ruhuna iyi geliyor. Yasa o zaman dersin, git gidebildigin kadar. Ayni Marquez gibi: "Yureginin goturdugu yere git" dedigi gibi!

Bazen..

Dinledigin bir sarki seni baska bir yere goturur. O hep olmak istedigin yere hani. Gidemediginden sebep, gitme cesaretini gosteremediginden sebep icin icin yandigin, tutusup, kul oldugun, kullerini dagitip, tekrar onlardan dogdugun yere hani.. Huzurlu hissedersin kendini, birakirsin oylece koltuguna.. Elindeki kadeh yere duse yazacakken farkeder, mavi halini kurtarirsin olasi bir felaketten:)

Bazen..

Kendine aynada baktiginda taniyamazsin karsindaki sureti. Yabanci gelir, tamamen yabanci, huzun dolu gozleri olan biri. Belki gozler bir miktar tanidik! Oylece gozlerinden yaslar suzuluverir kendine bakmayi surduruken. Sonra hungur hungur aglarken bulursun kendini. Nedensiz, kedersiz, bombosken cevren. Sonra gider en guzel Sezen sarkilarindan birini calarsin ses dugmesini en sona dayayaraktan: 'Aglamak guzeldir, suzulurken yaslar gozunden.." diyenini..

Bazen..

Bir suru sey yasiyorken, iyi ve kotu..

   Eglenceli ya da yorucu..

     Sikici ve huzur verici..

        Geren ya da rahatlatan..

Yazacak birsey bulamamak ne aci!

Ya da yazacak bir suru sey bulmana ragmen bunlari kelimelere dokmeye usenmen!

Bahar mi sebep acaba? Yoksa yasadigin enteresanliklar mi? Anlayamadigin insanlar mi? Onunden, sen ne yaparsan yap, akip gidiveren hayatin mi? Yasin mi yoksa? Bir seylerin eski cekiciligini yitirmesi mi?

?

Bosverin:) Asik olun!

    Empati yapin daha fazla.

          Cocuklarin saclarini oksayin.

Sokaklarda amacsizca dolasin. Cevrenizdeki her ayrintiyi zihninize kaziyin.

       Bir tane hayatinizi pasa gonlunuzun istedigi gibi yasayin. Iyi olun. Iyi hissettirin. Insan olun. Gerisi gelir nasilsa. Inandigim budur!