Cinque Terre’de yamaçlara kurulu denize nazır rengarenk evler tam da bir masalın ortasında, ya da bir sinema dekorunun içerisindeymişsiniz hissi yaşamanıza sebep oluyor mütemadiyen. Aynı şekilde yamaçlara setler şeklinde sıralanmış üzüm bağları, zeytin ağaçları ve limon bahçeleri ile de eminim bahar ve yaz aylarında çok daha çekici artistik görüntüler sunuyor ziyaretçilerine.

Riamaggiore‘den başlayan yolculuğumuz “Aşıklar Yolu”nu takiben bizi ikinci kasabaya Manarola‘ya taşıdı.

Burada, bu bölgeye ait iki şey vardı denemek istediğimiz: İlki Focaccia. İtalyanların en meşhur “yassı ekmek”lerinden biri. Soğanlı, baharatlı, kurutulmuş domatesli, kekikli, zeytinli çeşitleri mevcut. Manarola’da minik bir dükkandan aldık taze taze ve yanına da bir küçük şişe şarapla tükettik.

Diğeri ise Farinata. Bu da bir çeşit ekmek. Özelliği ise nohut unundan yapılıyor olması. Kahvaltıda da tüketilebilen bu iki hamur işini, pizzalardan arta kalan anlarda zevk ve keyifle tüketebilirsiniz:)

Manarola’dan sonra Corniglia, sonrasında ise nefis Vernazza bizi karşıladı.

Bu kasabaların daracık sokaklarında dolaşırken bir yerlerde okuduğum İtalyanların Il dolce far niente, “the sweetness of doing nothing”, Türkçe meali ile “hiçbir şey yapmamamanın güzelliği” ile ne demek istediklerini anlıyorsunuz:)

Kah sokak aralarındaki küçücük balıkçı ya da restoranlarda kah deniz kıyısında, kayalıkların üzerinde elinizde kitabınız, şarabınız ya da kahveniz ile yüzünüzde aptal bir gülümseme, yüreğinizde tarif edilemez bir huzur ile başbaşa kalabilir; Cinque Terre’nin tadını çıkarabilirsiniz:)

Vernazza’nın minik plajı ve limanı sayesinde burada geçirebileceğiniz vakti daha etkili kılabilir, rahatlıkla denize girebilir, tekne ile açılabilirsiniz.

Cinque Terre’nin mücevheri de denen Vernazza benim bu beşlideki en favori ikinci durağım oldu.

Vernazza’dan trene atladığımız gibi soluğu aldığımız Monterosso‘da hayal kırıklığı yasadık. Zira uzun bir sahil şeridi ve bir sürü konaklanacak oteli, pansiyonu olan; bunun dışında da başka bir özelliği olmayan bir yer çıktı karşımıza. Yazın oldukça kalabalık ve eğlenceli olduğu söylendi bize. Sahildeki bir kahveye oturarak güneşi batırdık, sıcak çikolata içtik ve tekrar trene atladığımız gibi otelimize Levanto’ya döndük.

Unutamayacağım, masalsı bir tecrübe yaşattı bana Cinque Terre:) Umuyorum ki bu tecrübeyi yaşamak isteyen ve bu satırları okuyan sizlere de bende yarattığı etkiyi yaratır.

Sonraki durağımız Milano ile çok arayı açmadan burada olmayı umut ediyor ve Christmas şarkıları dinleyip dışarıda yağan yılın ilk karını seyrederken, elimde İtalyalardan taşıdığım espresso makinasında taze taze hazırladığım mis gibi kahvem ile keyifli bir hafta sonu diliyorum sizlere:)

1. Şebnem demiş ki:
   12 Aralık 2010 07:12

   Öylesine güzel ve etkileyici,gerçekten masal gibi…
   Yüzünüzdeki tebessüm eksilmesin,sevgiyle kalın …

2. sibel demiş ki:
   12 Aralık 2010 19:35

   super fotolar dilara,italya cok ozel bir yer,yemegi,dili,insani,alip goturuyor sirf fotograflara baksan da,sirf bir yerini gormek yetmiyor,sanirim bir kere topragina adim atinca,geri geri cagiriyor insani,her kosesini tanitmak icin.kendimden biliyorum da….sweetness of doing nothing,eat pray love’da gecmisti yanlis hatirlamiyorsam..hatta film’de julia roberts kendine aldigi yeni geceligi ile,yere kurulup,oturup mukellef bir kahvalti ediyordu:)

3. dlayra demiş ki:
   13 Aralık 2010 14:28

   sevgili Şebnem, teşekkürler:)
   *
   sibelcim,
   İtalya beni mahvediyor, muhtemelen de bu böyle sürüp gidecek sonuna dek!

4. burcu demiş ki:
   13 Aralık 2010 14:49

   bayıldım yine fotograflara sanki beni de götürdün o güzelliklere minyatür gibiler hakikaten
   seni oralara çektiği kadar güzelmiş yani…
   güzel haftalar gerçi kar ve soğuk var ama olsun
   sevgiler diloşum )

5. Gamze B. demiş ki:
   14 Aralık 2010 09:47

   güzel ama bir çarpık yapılaşma durumu oralarda da var sanırım
   yine de gezmek, görmek, yerinde tatmak gibisi yok
   sevgiler
   Gamze B.

6. obelix demiş ki:
   20 Aralık 2010 18:04

   oy anam oy:)

7. Özhan demiş ki:
   31 Aralık 2010 00:18

   Bu yazı bana çok iyi geldi, galiba benim acilen yeniden İtalya’ya gitmem gerekliymiş. Epey bir zaman geçmiş üzerinden, unutmuşum oraların güzelliğini. Hatırlatma için teşekkürler, hem yazı hem de fotoğraflar çok güzeller gerçekten!