B u  a r a l a r;

* Sabahın köründe “spora gidiyorum” enerjisi ile uyanmak; bir gün squash,  bir gün tenis,

* Kırmızı kahve makinasından çıkan kahvenin yanına her hafta değişik bir çeşit pişirdiğim keklerden 1 dilim,

* Mis gibi Rebul Mandarin kolonyası,

* Ardı ardına bitirdiğim kitaplar,

* İçmeyi azalttığım sigara,

* Haftada 2 güne düşürdüğüm alkol tüketimim,

* İçinde yok yok, tüm yeşil sebzelerden koyarak pişirdiğim kış çorbası,

* Gülen gözlü, güleç yüzlü bir adam,

* Penceresinde 2′li 3′lü gruplar halinde kediler uyuklayan sıcacık bir ev,

* Digitürk 438 numaralı Smooth Jazz kanalı

B e n i  ç o k  m u t l u  e d i y o r:)

1. Elvan demiş ki:
   16 Ocak 2012 19:30

   Dilaracım, hayattaki bu küçük mutluluklar, hayattaki en rahatlatıcı güzellikleri fark etmemizde ne kadar da önemli. Ve malesef ne kadar az kişi o şanşlı grupta hissediyor kendisini. Ne mutlu ki sen de bu gruptaki insanlar arasındasın tıpki benim gibi. İşte o kadar yorulup, eve gitme hayali ve akşam o yorgunlukla bile olsa yapacağım yemeğin hayalini kurmak…uzun zamandır seyretmek istediğim DVD’yi elimde cipsimle ve üstümde polar ev sabahlığıyla seyretmek…boş zamanımda fotoğraf makinamı alıp nesneleri başka güzel şekillerinde de sunmaya çalışmak ve bunları arkadaşlara göstermek…sabah serviste dilime doladığım bir şarkının radyoda çaldığını duyar duymaz o şarkıya eşlik etmek…ve bunun gibi nice küçük mutluluklar.

   Senin bu küçük mutluluklarına, daha büyüğünü ekleyeceğini geçtiğimiz eylül ayında, kıtırda seni sevdiğinle gördüğümde anlamıştım:-). Kendimi tanıtmıştım sana “Sizin blog adresiniz var mı? ve öyleyse siz Dilara mısınız” diye. O günkü içten bakışın bile bir diğer mutluluğumu yaşattı bana. ama o anki mutluluk artık Kocaman ve Önemli bir mutluluk olmuştu benim için. Çünkü hayatı benim gözümden gören ve hayattaki rolünü kendi içten sözcükleriyle anlatan kişiyi sonunda tanıma şansım olmuştu.

   Şimdi İstanbuldan daha bol bol bahsetme zamanı senin için. Sakın mahrum etme (beni ve seni seven diğer kişileri) oradaki güzel ve huzur bulunacak mekanlardan bahsetmeyi:-). Tamam mı?;-) (Ankarada çoooook yer varmış gidilecek, sayende cafe Liens’cilerden oldum:-))

   Mutluluklara yenilerini eklemeye devam (ki gelebilecek hüzünleri nötürlesin;-)). Sevgiler canım…

2. red riding hood demiş ki:
   16 Ocak 2012 19:59

   Sizin kullandığınız fotoğraflar ,yazdıklarınız ve sayfanızdaki o atmosfer çok bi farklı.

3. gamze demiş ki:
   16 Ocak 2012 20:52

   Çok sevindim mutlu olduğuna

4. selma demiş ki:
   16 Ocak 2012 21:25

   Mutluluğunuz daim olsun

5. nazan demiş ki:
   16 Ocak 2012 22:35

   Kek tarifini de verseniz
   rebul kolonya nerde bulunur acep..
   her zaman mutlu olun. )
   sevgiler..

6. berna demiş ki:
   16 Ocak 2012 22:36

   süpeer:)hep böyle kal…

7. Berceste demiş ki:
   16 Ocak 2012 23:58

   Yazilar, kelimeler, fotograflar diyor ki, aslinda yasadiklarin cok buyuk mutluluklar.

   Eskiye gore hersey cok guzel ve daha guzel olacak. Aman nazar degmesin, Masallah

8. dilayra demiş ki:
   16 Ocak 2012 23:59

   sevgili elvan, gamze, selma, berna… hepinize teşekkür ederim
   *
   red riding hood..
   fotoğraflar kendi çektiklerim. ne yazık ki sadece iphone yardımıyla çekiliyorlar. umuyorum yaza güzel bir fotoğraf makinası edineceğim. diledim evrenden ben, bakalım:)
   blog atmosferi tasarımını sevgiliye, içeriğini bana ve sizlere borçlu. hoş geliyorsunuz

9. dilayra demiş ki:
   17 Ocak 2012 00:24

   sevgili bercestem..
   maşallah diyorum ben de.. bazen içime sığmıyor taşırıyorum işte

10. nesil demiş ki:
    17 Ocak 2012 10:37

    HAYAT GÜZEL =)

11. selale demiş ki:
    17 Ocak 2012 14:02

    Sevgili Dilara,
    seni uzun zamandir ilgiyle okuyorum. Mutlu olmana sevindim. Ben su an yasadigin evi cok merak ediyorum. Evinin fotograflarini bizim icin yayinlar misin? Sevgimle…

12. nazan demiş ki:
    17 Ocak 2012 15:52

    Benim yorumumu silmenizi garip karşıladim.
    Sizi yazdıklarinizdan dolayı içi dışı bir; samimi bir kişi olarak düşünmüştüm. Yanılmışım.

13. Esen demiş ki:
    17 Ocak 2012 15:54

    Masallah!…. Kimisi yaşar kimisi seyreder… hep böyle dolu dolu olsun hayatın… kocacığınla huzurlu yuvana nazar değmesin güzelim.

14. dilayra demiş ki:
    18 Ocak 2012 10:52

    nesilcim hayat güzelden de öte. herşeye, herkese rağmen.
    *
    sevgili şelale,
    evim, Ankara’daki evimden çook farklı. kavuniçiler, sıcak renkler yok! burası sevgilim eviydi, ben sadece birkaç küçük obje ile katkı yaptım. fotoğraf makinası edinince adam gibi tabi paylaşırım birkaç minik detay:) zira iphone ile biraz loş evde kapkaranlık çıkıyor fotolar!
    *
    sevgili nazan,
    6 yıldır bu bloğa yapılan sadece 2 yorumu sildim, onlar da bana alenen hakaret eden yazılardı. yukarıdaki yorumuna cevap vermediğimi söylemeye çalıştıysan da atlamışım cevap vermeyi. ben yine de cevabımı vereyim: Rebul kolonyası İstanbul Beyoğlu Rebul Eczanesinden.. Kek tarifi için “Mutfak Sırları” bloğu.
    *
    esencim, maşallahını görüyor ve arttırıyorum. öpüyorum:)

15. nazan demiş ki:
    18 Ocak 2012 14:01

    Cevabiniz için teşekkür ederim
    Sevgiler,

16. eda demiş ki:
    19 Ocak 2012 18:16

    Hayatın bütününü mutlu kılan küçük mutlulukların birleşimi değil mi sevgili Dilara?

17. sirar demiş ki:
    23 Ocak 2012 17:32

    Ohhh miss!

18. Damla demiş ki:
    25 Ocak 2012 19:13

    Dilara, sana Gretchen Rubin’in The Happiness Project adli kitabini tavsiye ederim. Ben su aralar okumaktayim ve cok keyif aliyorum. Eminim, sen de alirsin.

19. dilayra demiş ki:
    28 Ocak 2012 14:16

    Nazan, Eda ve Sirar, teşekkürler..
    *
    Sevgili Damla,
    o kitabı kitapçıda bir süredir görüyordum zaten.. bakmakta fayda varmış demek ki..